[Recensie] Don’t breathe

Gisteren was vriendlief jarig. Dé perfecte gelegenheid voor een gezellig hapje en drankje buiten de deur, met afsluitend een filmpje in de bioscoop. We houden beiden wel van enge films en zo belandden we bij  Don’t breathe. Zenuwslopende thriller of is er toch meer nodig om ons bang te maken? Dat was de grote vraag waarmee we beiden de bioscoopzaal binnenliepen…

“Drie vrienden breken in bij een rijke blinde man en ze denken de perfecte inbraak te plegen. Ze hebben het mis….”

Dat is wat we wisten van de film. Meer niet. Lekker mysterieus, precies goed. We hadden beide in gedachte dat het verhaal zou gaan over een vervallen huis waar onverklaarbare dingen gebeuren, en waar de hoofdpersonages achterna worden gezeten door het onverklaarbare paranormale. Geesten dus.

Wrong!

Don’t breathe was niet de typische haunted mansion horror die we verwachtten. Ten eerste is het geen echte horror. Op een schaal van thriller tot horror en Scream tot The Exorcist, hoort deze film toch eerder thuis in Team Scream. Met een vleugje Terminator weliswaar, want o boy o boy, met de heer des huizes valt niet te sollen.

dont breathe.png
Don’t breathe is geen horror, maar bevat genoeg spooky beelden voor een fijn  avondje spanning.

Het grootste gedeelte van de film speel t zich af in het huis van een oude, rijke man. Van dit decor is slim gebruik gemaakt. Spannende gebeurtenissen volgen elkaar goed op, met precies voldoende tijd ertussen. Zoveel spanning en sensatie maken de film af en toe ook wel wat ongeloofwaardig en tegen het einde aan misschien zelfs ook wel een beetje lachwekkend en cliché, maar het doet verder geen afbreuk aan het verhaal.

Ik zat zelf vaak met ingehouden adem te kijken. Prachtige momenten, waarop ook de mensen om mij heen in de bioscoopzaal even ophielden met popcorn kauwen en iedereen kon genieten van een kraakloze, spannende scène. Een goed teken, want dat betekent dus dat meerdere mensen de film net zo spannend vonden als ik.

Conclusie: Wie een paranormale horror en een avondje griezelen verwacht, komt bedrogen uit. Dat betekent echter niet dat we hier met een slechte film te maken hebben. Don’t breathe is een bloedstollende thriller, waarbij je genoeg moment je adem even inhoudt van de spanning.

Score die ik zelf gaf: 3,5/5
Score die vriendlief gaf: 3/5, een half puntje minder, vooral vanwege de ongeloofwaardigheid van sommige delen.

Houd jij er ook zo van om in oktober griezelfilms te kijken? Samen griezelen deze maand? 
Tweet me via @sowereadagain
Stuur een berichtje via Facebook
Volg me op Bloglovin’
Of laat een reactie achter onder deze post.

2 reacties op ‘[Recensie] Don’t breathe

    1. Ik vind films zelf niet zo snel eng, tenzij ze gaan over kwaadaardige geesten/duivels oid. Deze viel mij dus behoorlijk mee. Het is wel een film waar je op het puntje van je stoel blijft zitten 🙂 En de blinde man.. die is inderdaad wel een beetje creepy.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s